Het verhaal van ...



Pieter Fluiter

* Oud Brandweerman (Hoofdbrandwacht)




Hoe ben je bij de brandweer gekomen?

Ik ben +/- in 1980 bij de brandweer gekomen en dat kwam omdat de toenmalige

Brw.cdt dhr. Van Erp bij (de opvolger van de roemruchte hr. Janssen) bij mij achter

woonde en mij vertelde dat er vacatures waren bij de Brandweer. En heb me toen aangemeld. Maar eigenlijk begint het zoals bij velen als de sirene ging, die stond op de molen die onlangs is afgebroken, je sprong op de fiets en naar de kazerne om dan achter de brandweerauto aan te rijden naar de brand (als dat lukte).


Maar goed ik heb mij dus aangemeld en wat gebeurde er kwam kort daarna ging de sirene er stond een hoop afval op Oud-Amelisweerd, wij waren bij mijn schoonmoeder in de

Eendrachtstraat, ik liep naar de hoek van de straat en toen kwam mijn achterbuurman (dhr. van Erp) aanrijden, “brand, kom mee” maar ik zei ik heb geen overal etc. niets mee te

maken mee. Dus naar de kazerne ik kreeg een overal en een helm die in de buurt lag, En laarzen? “Er gebeurt niets, ga zo maar mee” en ik op mijn nieuwe burgerschoenen in de 742 met blauwe pit!!!!! Naar Oud-Amelisweerd de brand geblust, mijn schoenen aan gort en mijn schoonmoeder boos. Zo ben ik bij de brandweer gekomen met direct een eerste ervaring als brandweer man.


Hoe lang ben je werkzaam bij de brandweer geweest? En wat is je functie?

Ik ben 23 jaar in functie geweest van 1980 – 2003. In het laatst was ik: Hoofdbrandwacht (Hbt).


Wat vond jij van het brandweervak?

Ik vond en vind het een van de mooiste beroepen. In het begin ga je veel op cursus, naar Zeist in mijn geval, voor Brw 2, Brw 1, Hbt, Perslucht (zo hete het toen) en Hulpverlening etc. Maar gaande weg deed, wat genoemd werd, de professionalisering zijn intrede. En dat vond en vind ik lastig en heb weleens problemen daarmee gehad en dat vond en vind ik niet goed van mijzelf maar je moet ook wel eens zelf reflectie toepassen het wordt dan een stuk makkelijker.


Maar ook tijdens:

Inzetten: Het was altijd spannend wat aan zal aantreffen, overleg tijdens het aanrijden, de blauwe pit, onderweg gaan auto’s aan de kant, dan kom je aan de Bevelvoerder geeft opdrachten, je voert deze uit en doe de gepaste actie dan is het klaar en dan……………………………………………?. Stilte.


Wedstrijden: Ook daar spannend wat de organisatie nu weer het uitgezet maar ook hier weer wat zal je aantreffen, overleg tijdens het aanrijden, de Bevelvoerder geeft opdrachten, je voert deze uit en doe de gepaste actie dan is het klaar en dan winnen of verliezen (vaak dat laatste maar je had de kik en de lol ervan gehad. En er was altijd een competitie tussen Bunnik en Werkhoven, die wonnen erg vaak. Hoe dat kwam ? dat zal altijd een geheim blijven.


Oefentochten, waarbij je op bezoek ging bij een aantal collega korpsen om oefeningetjes te doen, en je een prijs kon winnen. De uitslag werd bekend gemaakt door Brw.Cdt de Wolff een roemrucht man, in de Veemarkthallen in Utrecht en vaak was het daarna erg gezellig en ik denk dat het toen de kracht was van de Brandweer de onderlinge verbondenheid.


Oefenavonden: Een wezenlijk onderdeel van de Brandweer is oefenen. Tenminste zoals ik het heb ervaren. Het beoefenen van wat je op de cursus hebt gehad is misschien het belangrijkste wat er is. Bijvoorbeeld bij een HV-inzet je leert om o.a. een zeil neer leggen om je gereedschap op te leggen vandaar uit pak je gericht en rustig je gereedschap doe je ding en ga weer terug maar rustig waarom zul je zeggen door rust uitte stralen is het ook rustig voor het slachtoffer die ziet wat je doet. Tenminste dat is mij geleerd.

Maar ook brand inzetten beoefenen, procedures beoefenen en blijven herhalen. Maar na afloop van de oefenavond komt pas het leukste onderdeel van de Brandweer DE BAR. Het was altijd gezellig en ook weer die verbondenheid etc.


Maar er waren ook serieuze dingen als er een hefige brand was of een ernstig ongeluk waar dode bij te betreuren waren. Na de inzet met z’n allen napraten (en niet naar de volgende inzet met alle gevolgen van dien-PTSS). Door dat napraten kwam de verbondenheid weer naar voren om er met z’n allen over te praten later ïnformeerde de Bevelvoerder bij je hoe het met je was of er mogelijk meer hulp nodig was. Laagdrempelig maar zeer doeltreffend. Maar ook het thuisfront is belangrijk dat je daar je verhaal kwijt kunt anders wordt het een moeilijk verhaal, ik had het geluk dat ik na een uitruk mijn verhaal thuis kwijt kon op bijna elk tijdstip. De kameraadschap tijdens inzetten is belangrijk voor mannen en vrouwen.


Wat is je het meest bijgebleven als vrijwilliger bij de brandweer?

Wat mij het meest bijgebleven zijn een paar incidenten die vreemd danwel een grote

impact hadden op ons. Deze inzetten deed ik niet alleen maar met vele collega’s zoals: Erwin, Flip, Harry, Reind, Kees, Johan, Karel, “Kabouter”, Jan, Jan, Paul, Jochem, Gerard, Andre,

Rijk, Rik, Mans< Co etc. etc.


Inzetten o.a


Schoudermantel: zolderbrand aan de Schoudermantel (heet en benauwd vanwege de hitte en met perslucht).


Ter Hul: Dit was een grote brand in de winter van 1996-1997 het vroor dat het kraakte waardoor je na verloop van tijd op een dikke laag ijs liep erg glibberig allemaal. Maar de volgende dag na het blussen van de brand overal grote ijspegels van het bluswater, was een mooi gezicht.


Jongerencentrum de Schoudermantel: ik woonde in Odijk en de pieper ging af naar de kazerne in Bunnik en kom al een eerste verslag geven zodat het bekend was wat er aan de hand was en de bevelvoerder al een deling van manschappen kon maken.


Wasgoed: wasgoed zult u zeggen ja, inderdaad wasgoed. Er kwam een melding van rookontwikkeling aan de van Merkesteijngaarde en na onderzoek bleek dat wasgoed was gaan smeulen en zorgde voor de rookontwikkeling. Nu zult u zeggen hoe kan dit? Ja het kan, want als wasgoed niet geheel droog in de kast gelegd wordt kan er door broei rookontwikkeling ontstaan.


HV-inzetten


Wat mij ook het meest is bijgebleven zijn de diverse HV inzetten.


1. Inzet op de Achterdijk: bij aankomst bleek een automobilist tegen een boom was gereden de man zat geheel onder het bloed en het ergste werd gevreesd maar na enige maanden hadden diverse mensen hem alweer gesproken.


2. HV-inzet op de A12: ik zat nog niet zolang bij de Brandweer en toen er een HV-melding kwam van een ernstig ongeval met 2 dodelijke slachtoffers. Een aantal jaren later ‘s morgen een dodelijk slachtoffer geborgen omdat 2 werknemers met hun voertuig (auto’tjes met een hefbakje) een “race” aan het doen waren en toen ze naast elkaar reden ging er iets fout en een van de 2 is aangereden en overleden wij werden gevraagd het slachtoffer te bergen.


3. Het bergen van 2 dodelijke slachtoffers (vissers) aan de spoorlijn Utrecht-Arnhem ter hoogte van de zwarte huisjes aan Koningsweg (tegenover de Knapschinkel). Er zat toentertijd een overweg (deze is inmiddels verdwenen) om naar een visvijver te gaan alleen op de bewuste dag hebben ze een misrekening gemaakt met tot gevolg dat de auto waarin ze zten werd gegrepen door een trein.


Tot slot wat op ons een erge indruk heeft gemaakt was dat er tijdens onze wintersport vakantie van februari 2002 onze caravan is afgebrand die bij Jochem Oskam in de stalling stond. Want het is toch wat dat je collega's jou caravan hebben geblust (en de rest uiteraard). Maar wat de meeste indruk maakte was dat er zo weinig overbleef van de caravan een verroest chassis en een paar plasjes aluminium, That’s all.

Tot slot heb ik mede aan de wieg mogen staan van het feit dat vrouwen werden toegelaten bij Brandweer Bunnik en dat was toen toch wel een dingetje om het maar zacht uit te drukken. Uiteindelijk kon de Brandweer niet zonder vrouwen en je ziet ze meer en meer.


Wat zou je mee willen geven aan iemand die overweegt om vrijwilliger te willen worden?

Ik zou het iedere man of vrouw willen aanraden na te denken of je je wilt aanmelden bij de Brandweer, maak de afweging: is het wat voor mij, kan ik in een groep werken en kan ik werken onder een bevelvoerder omdat het bijzonder belangrijk is te doen wat er gezegd wordt dus het opvolgen van bevelen. Kan ik tegen hierboven geschetste situaties dus spanning, slachtoffers. Ben je bereid om onregelmatig ingezet te worden (op de meest onmogelijke tijdstippen -nacht, avond etc).Is het antwoordt daarop ja dan zou ik me zeker aan melden. Het is boeiend, zinvol (je werkt voor de maatschappij). Nu is het heden ten dage lastig om als brandweerman/vrouw je werk te moeten doen omdat constant de media op je huid zit en er alles van vinden en het je ook kan raken in je privésituatie. Probeer daar afstand van te houden.


Maar ik vind het ook belangrijk dat je je rust moet te bewaren en niet als een dolle erin vliegen maar eerst een afweging maakt wat en hoe je het doet maar het belangrijkste Eigen Veiligheid gaat altijd voor in de Hulpverlening in de breedste zin van het woord. En voer de gegeven opdrachten uit, commentaar later. Dus vraag je af als je het zo doet dat het veilig voor jou is, ik heb altijd die afweging gemaakt.


Vereniging?

Ik heb het als fijn ervaren om ook actief te zijn geweest in de brandweervereniging (Carnaval, de avonden waarin we als brandweerpersoneel de Beesde “overnam” en daarmee geld verdienden om de verenigingskas te spekken, kaarten, gezinsavonden/dagen etc.) Ik heb de vereniging als een soort smeerolie van het korps gevonden want als je alleen met korps aangelegenheden bezig bent zou ik niet fijn gevonden hebben.


Nog iets persoonlijks is laat de professionalisering niet te ver doorschieten want dan wordt de bureaucratie belangrijker dan het Brandweerman/vrouw zijn! Het keurslijf van regels kan zo strak worden dat de kern waar het omdraait verloren gaat. Dat je het professioneel moet doen is goed maar de verbondenheid moet er ook zijn. Zoals ik begonnen ben kan nu ook totaal niet maar teveel controle is ook niet goed.


Nogmaals ik heb het brandweerwerk altijd bijzonder boeiend gevonden maar ook om lid te zijn geweest van de Brandweervereniging Bunnik.

 


Recente blogposts

Alles weergeven